Op de fiets. Jongste Zoon:
- Een kindje op school is gebeten door een teek, en is nu besmettelijk!
Vriendinnetje J.:
- Dat stond in de nieuwsbrief. Maar er stond niet bij wie het is. Dat snap ik wel, anders wil niemand met dat kindje spelen.
Jongste Zoon:
- Of iemand zet het op Twitter.
Vriendinnetje J.:
- Wat is Twitter?
Jongste Zoon:
- Dat is een site waar iedereen op kan kijken.
Het is een dag vol hoogtepunten:
Ik geef daar een workshop twitteren.
Op een groot podium zing en dans ik One, singular sensation, every little step she takes geef ik, zoals dat heet, een terugkoppeling.
Op de terugweg in de auto herken ik opeens een gebouw…
Ik maak mijn debuut op Frankwatching, dat wil zeggen, op een cartoon in wat nu al HET Frankwatching-artikel van het jaar genoemd mag worden, van de hand van @harrievanrooij.
En dan noem ik nog niet eens álles, maar hé, ik gun de tamtam ook wat. #lekkerpuh
Dieptepunten zijn er ook.
En de emigratie van een lief klasgenootje van Jongste Zoon naar Italië…
We sluiten de dag af met frietjes en gitaar en cola en morgen is er weer een nieuwe!
Er is een half cherrytomaatje naast het bord van Jongste Zoon gevallen. Ik zie hem ernaar kijken, zijn waterglas pakken en dat op het tomaatje drukken.
- Dat kan alleen maar een kleuter, lach ik: ‘Wat gebeurt er als ik een waterglas op een tomaat zet?’
Jongste Zoon kijkt me allervrolijkst aan en roept trots:
- Zet ‘t op Twitter: al het water perst eruit!
Tijdens een opleidingsdag twitter ik een complimentje over de lekkere lunch op de locatie van die dag. Er ontstaat een conversatie die leidt tot een uitnodiging om de volgende keer met de hele groep aan de Table d’Hôte te lunchen.
Een voorbeeld van hoe Twitter kan werken: ik geef een compliment, dat is reclame voor het bedrijf, zij doen een aardig gebaar terug, waarover ik enthousiast twitter, dus weer reclame. Wederzijds leuk.
Aardig gebaar? Het welkom is al wel heel warm!
Rond het middaguur nemen we plaats aan de gastentafel. Blijkbaar heeft Sees me herkend, want ik krijg als eerste de amuse voorgeschoteld.
En een lekker winters soepje.
En voor de liefhebber (ik) nog meer Franse kaas. Goeie.
Voldaan gaan we weer verder met andere zaken, want het is natuurlijk wel een opleidingsdag. Maar halverwege de middag wordt er aan de deur geklopt. En komen onze gastheren binnen met een wel héél mooi gebaar!
Dat bedoel ik. #dekrachtvantwitter
[Update] En vervolgens bloggen we natuurlijk ook wederzijds, haha. :-)
