pieterskade 6: culinaire ontdekking in maastricht

S.

(Klik voor groter)

Café Sjiek is het doel. We wandelen door Wieck, gaan via de Servaesbrug de Maas over, en flaneren richting Rijksarchief. 

Maar Sjiek is vol. ‘Dreij keteer tot een oor wachte,’ horen we. ‘Of je loopt naar de Pieterskade, naar een nieuw restaurant, daar is nog wel plaats,’ voegt de eigenaar van Sjiek eraan toe.

Aardige geste, en een goede ook, merken we als we na even zoeken – in die straat ligt toch geen restaurant? wel dus. – bij Pieterskade 6 belanden. 

Bij het bekijken van de kaart valt mijn oog meteen op de truffelrisotto met parmezaan en rucola, en mijn smaakpapillen even later ook. Mjammm, dit is Comfort Food to the MAX! Echtgenoot kiest groene asperges met truffelolie en gerookte zalm. De witte huis-Clos du Bosquet maakt het af.

Als hoofdgerecht krijgt Echtgenoot sukade met truffelolie en peultjes, en ik Limburgse hoender met ragout van asperges, tomatencoulis en krieltjes. Ondersteund door de brede schouders van een rode Clos du Bosquet. Een leuke combi van smaken en  mondgevoelens – ja hé, ik ben geen restaurantrecensent, ik probeer maar wat.

De dessertkaart heb ik niet nodig. Ik had aan het begin van ons diner de kazen al gespot. En zo bewaar ik mijn laatste slokken wijn voor bij de grottenkaas met mosterd en augurk, en rommedoe met rode ui en appelstroop. Er-rug lekker! Echtgenoot neemt moelleux au chocolat – een smeuiig chocoladecakeje – met mangochutney en vanille-ijs. Daar had ik ook wel raad mee geweten.

Lekkere en milde (niet-bittere) koffie tot slot, ook het vermelden waard. Minpuntje: de muziek. Van Frank Sinatra via de Dire Straits tot John Denver. Maar gelukkig wel heel zacht, dus je hóeft er niet naar te luisteren.

Oftewel: een adres op een onverwachte locatie, om terug te komen en anderen aan te raden. Inlcusief mooie wandeling bij ondergaande zon!

net als in de film

S.

- Smaakt het? En is alles naar wens?

We onderbreken ons gesprek en kijken op naar de serveerster. Ze staat vriendelijk naast onze tafel, haar handen in mekaar, ze vraagt het met een mooie stem, haar ogen ogen oprecht geïnteresseerd.

- O jazeker, het is erg lekker, verzekeren wij haar.

- Mooi, reageert de serveerster, en ze vervolgt haar weg.

En wij onze maaltijd en gesprek.

- Smaakt het? En is alles naar wens?

We onderbreken ons gesprek en kijken op naar de serveerster. Ze staat vriendelijk naast onze tafel, haar handen in mekaar, ze vraagt het met een mooie stem, haar ogen ogen oprecht geïnteresseerd.

- O jazeker, het is erg lekker, verzekeren wij haar.

Het komt op de automatische piloot uit mijn mond. Want in mijn hoofd schreeuwen mijn hersens:

- Nee! Groundhog Day! O mijn god, nu gebeurt het mij!

- Mooi, reageert de serveerster, en ze vervolgt haar weg.

Vertwijfeld grijp ik naar mijn bestek.

Dan komt de serveerster terug:

- Eh… Dat vroeg ik net ook al, hè?

Opgelucht haal ik adem.