De Domkerk is het doel. Een orgelconcert zelfs. Want in een kerk kun je toch aan de kant gaan zitten en zachtjes weggaan als de kinderen het niet volhouden? Nee dus, we moeten kiezen: een uur of niet. Het wordt niet. Je kunt de lat ook te hoog leggen.

Niet getreurd. De jongens willen wederom alles weten over de storm van 1674, toen een groot deel van de Domkerk instortte. En ik heb iets gelezen over een levende kerststal in het Catharijneconvent.

We lezen niet goed, volgen de pijl onder het woord ‘kerststal’, en lopen zo de Sint-Catharijnekathedraal binnen, waarvan we nog niet eens wisten dat hij er is. We wonen ook pas bijna 14 jaar in Utrecht…

We horen gezang, en zien licht in de verte. Daar is een mooie kerststal, met uitnodigende bankjes. Een mevrouw leest het kerstverhaal voor en Oudste en Jongste Zoon gaan meteen zitten luisteren. Daarna begint een meneer kerstliedjes te zingen, en nodigt de aanwezigen uit mee te doen – de teksten liggen op de bankjes.

Graag zingen we mee, heerlijk is het! Mocht ik op dagen als deze, als niet-gelovige, toch enige zingeving missen, dan is mijn Kerst bij dezen helemaal af: muziek heeft altijd zin!

Daarna vinden we alsnog de levende kerststal, bij het Catharijneconvent, en weet ik een ontsnapt kipje te pakken en te aaien. Weer thuis maak ik met Jongste Zoon gevulde eieren, waarvan hij nu al aankondigt dat later ook met zijn kinderen te gaan doen, zo leuk en lekker vindt hij het.

En dan wéér lekker eten, met kaarsjes, en iederéén vindt het lekker.

:-)