Stuiterend ging ‘ie naar bed, stuiterend staat ‘ie vanochtend op, onze nieuwe zevenjarige. Op school mag hij trakteren, en ‘s middags is zijn kinderfeestje.

Na de pannenkoeken vraagt Echtgenoot:

- Willen jullie chips?

Duh. Jongste Zoon klimt op het aanrecht om de chipstrommel te pakken. Maar die staat er niet! In plaats daarvan vindt hij een envelop met een dvd.

We zetten de dvd op en zien een filmpje van een boef die het huis binnensluipt, op het aanrecht klimt, de chipstrommel pakt en er vervolgens mee vandoor gaat. Dan zien we beelden van allerlei plekken in de buurt, steeds mét de chipstrommel, als ware het de kabouter uit Le fabuleux destin d’Amélie Poulain. In de envelop zit ook een foto van de eerste plek waar de chipstrommel geweest moet zijn.

De boodschap is duidelijk: schoenen en jassen aan, en naar buiten! Echtgenoot en Oudste Zoon zijn inmiddels zogenaamd naar de bieb gegaan, en ik ren achter zeven zevenjarigen aan om de speurtocht met z’n allen tot een goed eind te brengen. De zon schijnt, ze zoeken fanatiek en op ‘t eind vinden ze de ‘gestolen’ trommel – evenals Echtgenoot en Oudste Zoon. Met chips!