fi krabbel dagelijks

maandag 3 februari 2014

DagelijkS.


– Moet je niet tweeten? vraagt m’n baas als het luchtalarm gaat en ik, welopgevoed als ik ben, geen vin verroer.
– Ik ben nu toch met jou in gesprek?
– Kom Sara, de mensen rekenen op je!
Gave gast.

pannenkoek
Oudste Zoon is jarig, en mag kiezen wat we eten. Ik bak dus pannenkoeken.

hamburger caprese
En hij maakt als voorgerecht hamburgers caprese.

spieren
Jan komt onverwacht langs om Oudste Zoon te feliciteren. Valt die even met zijn spieren neus in de pannenkoeken.

bad
Eucalyptus. Want opeens snipperdesnip.

fi krabbel dagelijks

zondag 2 februari 2014

DagelijkS.

2014 02 02 443
Morgen is een belangrijke dag. Voorbereidingen treffen dus.

Oudste Zoon wordt tien!

Z’n feestje stellen we een paar maanden uit. Gelukkig begrijpt een negenjarige waarom dat nodig is. Maar de mijlpaal van een tienjarige zoon en dus een decennium ouderschap wil ik toch ontzettend graag iets groter vieren dan met een rondje park. Ik heb een snood plan opgevat…

2014 02 02 449
Slechts een klein stukje nieuwe route… Hallo, Vaartsche Rijn en Westerkade!

2014 02 02 452
Hallo, Oudegracht, lang niet meer gezien! Heb je gemist.

2014 02 02 458
Jawel!

2014 02 02 465
Nog meer Oudegracht.

2014 02 02 466
Kijk mij eens blij zijn!
Jongste Zoon heeft irl scherpere trekken hoor.

2014 02 02 495
Favo hier.

2014 02 02 457
Dág! Het was erg fijn!

2014 02 02 498
Weer thuis slaat Jongste Zoon aan het tekenen.

2014 02 02 503
Oudste Zoon heeft wat anders te doen.

{ insert megadut }

2014 02 02 506
Als Oudste Zoon weg is, maakt Jongste Zoon een speurtocht voor hem. Want hij krijgt straks z’n cadeau, en cadeauspeurtochten rulen.
(Oudste Zoon leest later ‘lijk in je kamer’. Lijken in je kamer rulen stukken minder.)

2014 02 02 507

2014 02 02 505
Onder een hele stapel verse creaties van Jongste Zoon bevindt zich de hangout. Vroeger noemden we dat een hut.

2014 02 02 5201
Zoeken…

2014 02 02 526
Gevonden!

2014 02 02 531

2014 02 02 550
Hij is blij. :-)

2014 02 02 553
Alleen heeft onze Armin het nu te druk om zelf z’n traktatie af te maken…

gestolen chips

KiekjeS., ZoonS.

Stuiterend ging ‘ie naar bed, stuiterend staat ‘ie vanochtend op, onze nieuwe zevenjarige. Op school mag hij trakteren, en ‘s middags is zijn kinderfeestje.

Na de pannenkoeken vraagt Echtgenoot:

- Willen jullie chips?

Duh. Jongste Zoon klimt op het aanrecht om de chipstrommel te pakken. Maar die staat er niet! In plaats daarvan vindt hij een envelop met een dvd.

We zetten de dvd op en zien een filmpje van een boef die het huis binnensluipt, op het aanrecht klimt, de chipstrommel pakt en er vervolgens mee vandoor gaat. Dan zien we beelden van allerlei plekken in de buurt, steeds mét de chipstrommel, als ware het de kabouter uit Le fabuleux destin d’Amélie Poulain. In de envelop zit ook een foto van de eerste plek waar de chipstrommel geweest moet zijn.

De boodschap is duidelijk: schoenen en jassen aan, en naar buiten! Echtgenoot en Oudste Zoon zijn inmiddels zogenaamd naar de bieb gegaan, en ik ren achter zeven zevenjarigen aan om de speurtocht met z’n allen tot een goed eind te brengen. De zon schijnt, ze zoeken fanatiek en op ‘t eind vinden ze de ‘gestolen’ trommel – evenals Echtgenoot en Oudste Zoon. Met chips!

Gestolen chips © @StukjeS

Gestolen chips © @StukjeS

Gestolen chips © @StukjeS

m’n kleintje is vanavond nog 6

TweetS., ZoonS.





vliegers in opleiding

ZoonS.

In oktober hebben we het al gepland, het kinderfeestje ter ere van Oudste Zoons achtste verjaardag in het Militaire Luchtvaartmuseum. Het leek zo’n leuk idee, en dat is het ook, alleen hadden we bij nader inzien ook de hele middag kunnen sleeën en sneeuwballen gooien, gewoon, thuis op straat of in het park.

jongste zoon 6 jaar

ZoonS.

20111010-202523.jpg

Om kwart over zeven komt ‘ie onze kamer binnen. Onze jarige niet-meer-kleuter. Hij kruipt gezellig bij ons in bed en het duurt zeker tien minuten voordat hij vraagt naar zijn cadeau. De lieverd. Gisteravond was hij zo bezorgd of we wel wisten wat voor cadeau hij leuk zou vinden. Niets aan de hand: als hij het pakpapier van de veerpont scheurt, zien we aan zijn gezicht dat zijn ongerustheid overbodig was.


De ochtend staat in het teken van de veerpont en het bakken van een blauwe taart – die Jongste Zoon zelf versiert. (Ze hebben toevallig vrij van school vandaag.) En ‘s middags is het kinderfeestje. Nog meer cadeautjes, taart éten ditmaal, en een speurtocht. Vorig jaar kregen ze nog een Google Maps-plattegrond met een paar ankerpunten mee, nu kunnen ze lezen en moeten ze de beschrijving maar volgen. Echtgenoot loopt vooruit om ‘t een en ander te verstoppen – zo blijken chips aan een boom te groeien. Ik hou de kudde bij elkaar en kijk ontroerd naar hoe Jongste en vriendinnetje S. een heel eind hand in hand lopen.

20111010-202538.jpg

oudste zoon 7

S., ZoonS.

Daar moet ik aan denken, o, en dat moet ik regelen, en wacht, o nee dat is voorzien, maar hoe zat dit ook alweer, en heeft diegene gedaan wat hij gezegd had te doen, en hoe zit het eigenlijk met zus, en we moeten niet vergeten dat…

Oeps.

M’n kind is jarig.

Enkele volle minuten nadat ik ben opgestaan, realiseer ik het me pas.

Dit tekent wel zo’n beetje mijn gemoedstoestand op de zevende verjaardag van Oudste Zoon.

Nou ja, ik breng hem wel naar school hoor, inclusief traktaties, en geniet van mijn trotse jarige job. Maar dan ga ik weer in standje-werk en kom daar pas weer uit als Echtgenoot tijdens de verjaardagsfrietjes mijn iPhone afpakt waarmee ik intussen aan het sms’en en whatsappen ben. Tot het moment dat mijn grote zoon in bed ligt.

Ik beloof: volgend jaar wil ik een saai project stel ik mijn prioriteiten beter.

5 op 10-10-10

ZoonS.

Om tien voor zeven stuur ik een vierjarig jongetje terug naar bed. Maar een half uur later klimt er een vijfjarig pyjamamannetje in óns bed. Het is zo ver: Jongste Zoon is jarig!

Oudste Zoon komt er gauw bij:

- Gefeliciteerd mijn lieve broer!

We kussen, we zingen, en dan naar beneden, naar het cadeau. De twee broertjes scheuren samen het papier los, en de verrukking is zichtbaar. Jongste staat te springen van blijdschap:

- Dit is vét!!

De rest van de dag hadden Echtgenoot en ik ongestoord de krant kunnen lezen, ware het niet dat er om tien uur vier piraatjes voor de deur staan. Piraat Aanvallende A., piraat Dappere D., piraat Listige L., en piraat Woeste W.

[ Dat hadden er vijf moeten zijn. Piraat Kranige K. is een paar dagen geleden halsoverkop in het ziekenhuis opgenomen. Daar moet hij blijven voor allerlei heel spannende onderzoeken. We denken veel aan hem en zijn ouders. En duimen voor zijn gezondheid. Duimen jullie vooral mee. Want piraatjes horen niet in een ziekenhuis. Piraatjes moeten schatten zoeken. ]

De piraten spelen met het ridderkasteel, ze pakken cadeautjes uit, ze eten taart. Vinden een schatkaart, gaan naar het park, vinden een schat. Ze spelen wéér met het kasteel. En eten broodjes afgehakte vingers. #knakworstmetketchup

‘s Middags keert de rust weder. Wat zeg ik, ‘weder’? Kan me niet heugen dat we zo lang zo veel rust hebben gehad: de he-le middag spelen Jongste en Oudste Zoon met het kasteel. Met maar één meningsverschil. Dat ze ook nog zelf oplossen. En wij? Zon, krant, thee – dat idee.

Het diner bestaat uit friet #ineendoosje #meteenspeeltje. Want Jongste mag kiezen. #duh En het diner duurt niet lang. Want ze willen nog even spelen. Met het ridderkasteel.

popeldepopel

ZoonS.

Negen uur ‘s avonds. Ik hoor boven een slaapkamerdeur open gaan.
Jongste Zoon.
– Ik kan niet slapen, omdat ik morgen mag trakteren.
– Heb je al wel geslapen hoop ik?
– Ja, ik heb al een beetje geslaapt.

Half tien. Weer die deur. Een ondeugend stemmetje:
– Mam, ik kan niet wachten op de dag!

Wat is het toch leuk om 5 te worden.

Ik ga naar boven om hem een dikke knuffel te geven en hem terug in bed te leggen. 

- Ga nu maar gauw slapen, dan is het lekker snel morgen.
– Ik ga niet slapen. Ik slaap nóóit!
– O nee, da’s waar ook. Ga maar lekker uitrusten dan.
– Ik blijf wakker.
– Dan blijf je wakker.
– Hoeveel Klokhuizen nog tot morgen?

9,5 uur… Hoeveel kwartier?

Nog 38 Klokhuizen. Welterusten!  

En nog 3 nachten tot ‘ie echt jarig is.

feest!

S.

StukjeS. is verhuisd!

Welkom op het nieuwe adres: stukjes.com. Hopelijk voelen jullie je snel thuis.

Kijk gerust rond. Als het goed is, vind je de weg vanzelf. Terug naar ‘home‘? Klik op de grote letters ‘STUKJES.’ bovenaan! Met de Backspace-toets op het toetsenbord kom je sowieso ver in je leven terug bij waar je vandaan komt.

En voor de trouwe lezer: zet StukjeS. gelijk in je favorieten. Of in je RSS-reader: feed (staat ook onderaan).

Feliciteren mag – probeer je gelijk de reactiemogelijkheid uit – want ik ben vandaag óók jarig!