geprikt

KiekjeS., ZoonS.

negenjaarsprikken

Ik kijk door m’n lens naar het opgewekte koppie dat vrolijk praat met een dame met een spuit in haar hand.

Hij vindt het heus wel spannend.

Maar hij doet z’n best.

De twee kinderen die vóór hem aan de beurt waren, krijsten respectievelijk brulden zo dat ik zou snappen dat alle volgende kinderen rechtsomkeert wilden maken.

Ik kijk over m’n camera heen, terwijl ik de lens gefocust houd. En dan zie ik dat ze hem van twee kanten tegelijk te grazen nemen.

negenjaarsprikken

Mijn mannetje! Mijn Jongste Zoon!

Ik voel een getemde vorm van wat ik voelde toen Oudste Zoon zijn eerste prik kreeg, de hielprik. Ik hield dat o zo kleine mannetje tegen me aan. Voelde een schok door zijn hele lijfje op hét moment.

Ik was drie dagen moeder, en op dat moment ontbrandde een gorilla-achtig oermoedergevoel.

Niemand. Maar. Dan. Ook. Níemand. Zal. Mijn. Kind. Pijn. Doen.

Inmiddels hebben we een bescheiden dosis pijntjes gehad. Meestal ongelukjes, zelden aangedaan. En die inentingen, die zijn gewoon nodig.

Maar het beeld van die naalden in die armpjes…

jonge boompjes

KiekjeS.

eikenboompje

Gevonden, in de tuin. Door Echtgenoot, want ik ben meer van het kijken in de tuin. Niet van het wroeten. Wel van het bewonderen. Van dit eikeltje bijvoorbeeld, dat een nieuw eikenboompje begint.

Zo zonde om weg te gooien! Maar we kunnen er geen eikenboom bij hebben in die postzegel die we tuin noemen.

plataantje

Zo vindt Echtgenoot bijna twee jaar geleden wat plataanzaden. Die stopt hij in een pot, en een jaar later plant hij een miniboompje in de grond. Inmiddels is ons plataantje een meter hoog.

Nee, geen zaden uit Parijs. Gewoon, van een paar straten verderop. Moeder Plataan is in het afgelopen stormseizoen preventief geruimd, dus we koesteren haar kleintje.

En dat eikenboompje in de kiem? Dat kunnen we toch nog niet wegdoen. Echtgenoot stopt het in een hoekje van de tuin. Good luck!

vrijdag 11 april 2014 | science park en eendenkuikens

DagelijkS., KiekjeS.

sinds wanneer is 'de uithof' niet meer goed genoeg?

Ik heb behoefte aan lucht, ruimte, groen. Dus ik fiets naar… Pardon? Science Park Utrecht?

science & park

O, science én park!

maxi rubik's

Maxi Rubik’s.

groen

Het ging eigenlijk om het konijntje, daar, in de verte. *kucht*

gooi de ramen open!

Gelukkig, er zijn nog meer mensen die lucht nodig hebben. Gooi de ramen open!

groen & roze

Tulpen uit Utrecht.

eend & kuikens

Hallo jongens!

eend & kuikens

Moeders vertrouwt me niet.

eend & kuikens

Ze besluit op te stappen. En over te steken.

eend & kuikens

Het lukt.

tulpen

Kitschkaart.

eend & kuikens

Andere kuikens. Formatiezwemmen.

pasta

#Watetenwevandaag: heul makkelijke pasta, die er bij iedereen in gaat als koek.

vanille-ijs

Nadat we Oudste Zoon naar zijn eerste klassenfeest gebracht hebben – inclusief gefouilleerd worden, waarna hij zijn jas achteloos aan de kant gooit en zich niet meer herinnert dat hij überhaupt een moeder hééft en ik dus maar naar zijn rug zwaai – eten Jongste Zoon en ik een ijsje.

eend & kuikens

We zien wéér eendenkuikentjes. En verderop een eend verkracht worden, dus over drie weken komt de volgende kuikenexplosie.

dinsdag 8 april 2014

Bits&ByteS., DagelijkS., KiekjeS.

Onze eigen @Milkshake is opgenomen in de 2014 Internet Hall of Fame. (Da’s Engels, dus dan mogen die spaties.) De Tim Berners-Lee van de Lage Landen. Held!

Tja, er zijn mensen die popidolen hebben en naar Graceland willen, en je hebt er die de internetpioniers eeuwig dankbaar zijn en een bezoek aan het CERN op hun #bucketlist hebben staan. Ik behoor tot de laatste groep.

Ook zijn er mensen die ervan balen dat ik niet van elke term hierboven een linkje naar nadere toelichting maak. Daar kan ik toch prima bevriend of gerelateerd mee zijn.

Deze lamp dateert van vóór het internet. M’n camera moet echter praktisch nog uitgevonden worden. Iets met foto’s die je naar de iPad kunt swipen. Bijvoorbeeld! Oeh.

Doe ik nou alwéér iets met kaarten? Vandaag is de ontknoping. Sort of. Want niet voor jullie. Ik goochel namelijk voortdurend met wel en niet delen. Moet veel in m’n hoge hoed houden en kan lang niet al m’n kaarten laten zien. Alleen hier en daar ‘stukjes’…

Tot zo ver de woordspelingen.

Uitzicht. Door van dat oude glas. En/of stiekem toch een filtertje.

En als dat nou gelúkt was…

Er waren dus toch wel voordelen aan géén internet hebben.

niet eerlijk

ZoonS.

Oudste Zoon vertelt over zijn dag op school.

- We leren vanalles over techniek. We hebben letters in een plastic bordje gevacuümd, stickers gemaakt, met laser kunststof uitgesneden, én er was een 3D-printer, en kijk, daar heb ik deze toren mee gemaakt!!

Jongste Zoon zit er steeds stiller bij.

- Wat doet jouw klas met het thema techniek, schat?

Mokkend:

- Wij gaan wasknijpers beschilderen.

zondag 6 april 2014

DagelijkS., KiekjeS., TweetS.

Jongste Zoon: ‘Hé, een oud mannetje!’
Echt helemaal vanzelf ontstaan.

Door Jongste Zoon geschilderd Ninjagoding.

Jongste Zoon neemt bloemen voor me mee na het buiten spelen. Lief!

zondag 30 maart 2014 in kiekjes

KiekjeS.

tulpen

Over een paar dagen is de magnolia uitgebloeid – de opvolgers staan te trappelen.

magnolia

Wéér een magnoliakiekje, ja. Het mooiste staat niet eens in dit bericht, maar in een apart. Zo mooi, al zeg ik het zelf.

kikker

Bij magnolia’s durf ik beduidend dichterbij te komen dan bij kikkers, dus zelf even inzoomen.

narcissen

Met narcissen ben ik ook behoorlijk close.

geit

Geiten, geen probleem.

lammetje

Moet van achter glas. Ze kennen me denk ik.

eend

Dag eend.

zwaan

Een zwaan is zo gauw cliché, hè, maar toch.

eendenkuikens

Eén lammetje maakt nog geen lente, maar twaalf eendenkuikens égwel.

eendenkuikens

Aan de zwem.

eendenkuiken

Hup, terug naar je moe!

fi krabbel categorie zoons

koprol

ZoonS.

Apparaten waar ik niks mee kan of wil zo ver ik kan kijken. Hoewel ik dan weer wel niets liever zou willen dan één keer een flinke aanloop op de lange trampoline en dan met een grote boog landen in de schuimblokkenbak – een woord met tot de verbeelding sprekende klank van ‘kauwgomballenboom’.

Ik zit comfortabel achter glas met een boek. En heb net op tijd door dat ik de beweging-foto kan maken waar Jongste Zoon om vroeg.

turnles - beweging - #wvmjc

fi krabbel categorie s

elke dag een stukje – of niet

S.

Een houvast was het, een manier om de dagen van elkaar te kunnen onderscheiden. Om herinneringen te creëren, terwijl ik niks deed. Niks kon.

maar ook om de vooruitgang te zien en te koesteren als de moed me in de schoenen zonk

(Haast) elke dag een stukje, de afgelopen tijd.

En nu komt de klad erin. Of liever: de aarzeling. Terwijl ik steeds meer meemaak. Tijdens die steeds meer uren #aanhetwerk. Plannen, ideeën, resultaten, de eerste succesjes.

spannender dingen dan in maanden!

Maar ja, dat zijn dus dingen die ik niet met jullie kan delen… *tong uitsteekt*

En dan kan ik ‘s avonds die stapel pannenkoeken wel op de foto zetten, again…

Het dagelijkse ritme is wel lekker. Het laat me in beelden te kijken en in woorden ervaren.

de dag zoekt vanzelf zijn vorm

Denk dat het plan wordt om elke dag op zijn minst op 1 ding in te zoomen. Met een kiekje, of een stukje. Of een boel. Of niet.

Waar ik zin in heb!

fi krabbel categorie zoons

mascotteactie

ZoonS.

- Mam, we hebben iets wat wij heel leuk vinden en jij helemaal niet! Kom eens kijken!, daagt Jongste Zoon me uit.

mascotteactie

Spaarkaarten van Albert Heijn, om te sparen voor een pluchen FC Utrecht-mascotte. OMG, alsof ze niet al (meer dan) genoeg knuffels hebben.

- Weet je wat, zeg ik opgewekt, als er zo’n knuffel in huis komt, zetten we hem op de weegschaal, en dan doen we een zelfde gewicht aan oude knuffels weg.

echtgenoot kijkt vanuit de verte verschrikt op – ben ik echt zo gemeen?

- Prima hoor, zegt Jongste Zoon nog opgewekter, dan doe we jou weg, en dan kunnen er weer héél veel nieuwe knuffels bij!

fi categorie kiekjes

sloom en kwiek in de zon

KiekjeS.

geiten in de zon

Jullie daar. Jij met je ene hoorn en jij met je sik. Wat een leven. Beetje liggen in de zon.

Het is jullie gegund, hoor. Zou ik ook doen, als ik geit was. Ik zit hier nu wel met m’n schoenen tussen de keutels, maar net zat ik ook lekker warme wangen te kweken. Met koffie nog wel. En daar ga ik vanmiddag mee verder. Thuis, op het terras.

Pak ik daar ook m’n fotocursus weer op. Toen de wintertijd begon, bleef ik steken bij les 6. Les 7 is: fotografeer beweging. Bij jullie, geiten, wil dat niet zo, maar thuis heb ik een gewilliger geitje onderwerp.

schommelen

fi krabbel categorie lekkers

turkse pizza

LekkerS.

0,5 l yoghurt | 0,5 komkommer | 1 teen knoflook | 1 el olijfolie | peper | zout | gesneden rode kool en/of witte kool | 1 ui (witte ui bij rode kool of rode bij witte kool, voor de kleur) | 400 g biologisch rundergehakt | paprikapoeder | 8 grote pitabroodjes

Eerst tzatziki maken. Twee uur vantevoren beginnen aan de hangop.

ss-turksepizza-a
Een zeef in een kom hangen.

ss-turksepizza-c
Een schoon servet uitspreiden in de zeef en de yoghurt erin gieten.

ss-turksepizza-b
Na anderhalf uur de hangop geworden yoghurt in een kom scheppen.

ss-turksepizza-d
De komkommer raspen, uitknijpen, en bij de hangop doen. Knoflook persen en erbij net als olie, peper en zout.

ss-turksepizza-e
Roeren, en de tzatziki is klaar.

ss-turksepizza-f
Kool en gesneden ui in kommetjes klaarzetten.

ss-turksepizza-g
Gehakt braden, met flink wat paprikapoeder.

ss-turksepizza-h
Meer paprikapoeder, draai die strooidop maar van het potje en hupsakee.

ss-turksepizza-i
Kommetjes met saus, groenten en gehakt op tafel zetten, pitabroodjes roosteren in de broodrooster, en dan iedereen zelf zijn broodje laten vullen.

drie maanden later

S.

*om de deur komt kijken*

Dat van die winterslaap had ik niet moeten roepen.

In november. Dat ik die wenste. Of ik had mijn verzoek smarter moeten maken. Want ik heb ‘m natuurlijk wel min of meer gekregen, die winterslaap. Ik begin feitelijk net een beetje boven water te komen.

Ik kan weer veel, alleen niet zo lang, en als het maar rustig is.

Ik werk een uur of zes per dag, doe noodgedwongen alle meest noodzakelijke dingen in huis, breng en haal zoons waar nodig, en doe verder zo min mogelijk. Sociale events als een middagje met vriendinnen blijken nog wat hoog gegrepen. Twee dagen nauwelijks energie is een hoge tol als je ook wilt werken en je gezin je nodig heeft.

Maar ik ben blij.

Met het feit dat ik niet meer aan de route huis – kantoor gebonden ben. Dat ik kan gaan en staan waar ik wil. Dat is vrijheid.

Omdat ik weer een zinvolle bijdrage kan leveren op mijn werk. Mee kan doen.

Over nog eens drie maanden, dan kunnen die ‘drukke’ dingen vast ook weer. – Hé, zou ik nu ook nog geleerd hebben de lat wat lager te leggen?